Odağınız nerede?

Sporcuların ve müzisyenlerin erkenden öğrenmeleri gereken bir şey var; bir hatanın üzerinde durmak yerine hatayı göz ardı ederek ilerlemek. Aslında, hayatlarının büyük bir kısmını sadece doğru hareketi yapmak için sürekli pratik yaparak geçirmiyorlar aynı zamanda o hareketi çok güzel bir şekilde yaparkenki hallerini (zihinlerinde) görselleştiriyorlar. Bu da odaklarını doğru nokta üzerinde tutmakla ilgili.

Son zamanlarda çok sayıda insana, olumluya odaklanmanın bir durum üzerinde nasıl büyük bir farka yol açabileceğini gösterme fırsatım oldu.

Altı yaşında bir çocuk ne kadar süre oturabilir?

Düzenlediğim bir atölyede, torununu da yanında getirmek zorunda olan bir büyükanne vardı. Böyle planlanmamıştı, aniden gelişen bir durumdu. Büyükanne çocuğun sürekli odada koşağından, hareket edeceğinden ve ses yapacağından endişeliydi. Ben de “Kalabilir, sorun yok” dedim. Çünkü daha önceki deneyimlerinden bunun oldukça iyi sonuçlanacağını biliyordum. Belki Pozitif Ebeveynlik Programı stratejilerini canlı olarak gösterme fırsatım da olurdu.

Bu küçük çocuk, 10 dakika boyunca sessizce oturdu. Büyükannesi oynaması için ona küçük bir oyuncak verdi. Altı yaşındaki bir çocuk için 10 dakika –bu gerçekten oldukça iyi! Ama ardından onun kıpır kıpır olduğunu, hareketlendiğini ve etrafta dolaşmaya başladığını görebiliyordum. Ve büyükannesinin de ona arkasına yaslanıp oturmasını söylemeye, belki biraz da sert bir şekilde konuşmaya hazır olduğunu…

Bu durumda ne yapabilirsiniz?

Büyükanneye baktım ve ona küçük çocuğun adını sordum. Diyelim ki Danny. Ve “Biliyor musun Danny, sessizce oturarak gerçekten harika bir iş çıkarıyorsun. Oyununu oynuyorsun, sessizce duruyorsun, oturuyorsun ve bu gerçekten çok iyi. Bu yaptıklarını gerçekten çok sevdim” dedim. Ve sonuç, küçük çocuk gitti ve yeniden sandalyesine oturdu.
Ve herkes çok şaşırdı çünkü ona sandalyesinden kalkmasıyla ilgili bir şey söylememiştim. “Otursan iyi olur” demedim ve onun olumsuz davranışına odaklanmadım. Ben sadece neyi çok iyi yaptığı hakkında konuştum.
İnsanları en çok şaşırtan şey, övgüyü kullanarak ve olumluya odaklanarak çocuğun davranışını değiştirmesiydi, işbirliği yapmak istedi. Onun neyi “yanlış” yaptığı hakkında konuşmak zorunda kalmadım. İşlem kolaydı. Bir drama yoktu. Övgüyü sevdiğine karar verdi ve ona cevap verdi. Bunu yaparak da yeni bir beceri geliştirmeyi öğreniyordu. Odadaki atmosfer tamamen değişti.

Tersine çevirin

Konu biraz bizim şu eski “bardağın dolu tarafı, boş tarafı” sorumuz gibi. Sanırım birçok ebeveyn için konunun olumsuz tarafını görmek normal bir tepki; eğer çocuğunuzun sizin sevmediğiniz ya da uygun bulmadığınız bir şekilde davrandığını görürseniz, bu sevmediğiniz davranışı nasıl sonlandıracağınıza odaklanmaya eğilimli olursunuz. Fakat bunu tersine çevirmem ve olumluya odaklanmak için bir yol var. Şöyle ki:
• Görmek istediğiniz davranışa teşvik etmek,
• Yaramazlık davranışını daha baştan önlemek,
• Çocuğunuzla aranızda bir ilişki inşa etmek.

Aslında bu ebeveynlerin, nasıl yapılacağını bildiğinizde “bardağın dolu tarafını görmenin” daha kolay olduğunu keşfettiği bir durum. Bunun için biraz çalışma ve uygulama yapmak zorundasınız. Kendinize yardımcı olmak için öğrenebileceğiniz stratejiler ve beceriler var ve hem çocuğunuz hem de sizin için bu yeni duruma odaklanmaya alışmak biraz zaman alır. Fakat bu gerçekten daha etkilidir – hem de herkes için.

İyi şeylerle başlamak (İşler kötüleşmeden önce)

Bu durumda, on dakika sonra küçük çocuk yeniden ayağa kalkacak gibi görünüyordu ve bir kez daha adını söyleyerek “Danny, ben konuşurken sen orada oturarak gerçekten çok iyi bir iş çıkardın. Teşekkür ederim” dedim.
Ve yeniden bu tür bir övgüyü gerçekten duymak istiyordu ve bu nedenle oturmaya devam etti.

Bazen gerçekten de çok basittir

Seansın sonunda bu küçük çocuk ayağa kalktı ve beni kocaman kucakladı –bacaklarımdan- ve kendisiyle gerçekten mutlu görünüyordu. Büyükannesi onunla gurur duyuyordu.
Bu durumda onun, birçok insana “mantıklı” görünen bir şekilde tepki verdiğini bir hayal edin (Örneğin, torununa sert bir şekilde oturmasını söyleseydi). Bunun bizim arzu ettiğimiz etkinin tam tersine yol açması mümkündü ve torununda, kendisinde ve odada bulunan herkeste olumsuz duygular oluşmasına neden olabilirdi. Bunun yerine işler harika bir şekle büründü. Çok basit, küçük bir hareketti. Fakat olumluya odaklanmaya yönelik bir değişim çok daha büyük bir farklılığa yol açabilir.

Kaynak: https://www.triplep-parenting.net/glo-en/blog-and-videos/blogs-and-news/post/where-s-your-focus/

HEMEN DÜŞÜNCELERİNİ PAYLAŞ!

Please enter your comment!
Please enter your name here

10 − two =