Neden çocuklarımla kaliteli zaman geçirmeyi reddediyorum?

Çocuklarımla kaliteli zaman geçirmiyorum çünkü öyle bir şey yok. Sadece zaman var. Ve özel anlar, sadece birlikte zaman geçirerek ortaya çıkıyor doğal bir şekilde. Belki kaliteli zaman kavramı bazıları için yararlı olabilir. Sahip olduğumuz zamanı iyi değerlendirmek, telefonlarımızı kapatmak ve anda olmak için hatırlatma görevi yapabilir. Ama kaliteli zamana bu kadar vurgu yapmanın tehlikeli olduğunu düşünüyorum.

Masterımın ikinci yılındaki bir işe alım görüşmesi sırasında iyi tanınan bir firmanın ortası, iş ve hayat dengesi hakkında konuşuyordu. “Çok çalışıyorum ve ailemi pek fazla göremiyorum. Fakat şunu hatırlamalısın, bütün mesele kaliteli zaman (geçirmek)” dedi. Bir cumartesi sabahı oğlu ile birlikte bisiklete binmeye gittiği zaman hakkında bir anı anlatmaya devam etti. Ortak, olayı kuşların cıvıltıları, hafif esinti ve yüzlerine vuran nazik güneş ışığı gibi tüm zarif detaylarıyla anlattı. Konuşmasını “Bu, oğlumun sonsuza kadar hatırlayacağı bir zamandı” diye bitirdi.

Sanırım birçoğumuz zaman hakkında bu şekilde düşünme tuzağına düşüyoruz. “Bütün gün ortalarda yokum. Ama ortaya çıktığımda bunu gerçekten hatırlanabilir hale getiriyorum.” “Dış kaynak bulmayı dış kaynağa bırakın” tavsiyesini kimbilir kaç kere duymuşuzdur böylece yüzde 100 anda kalabiliriz. Ve bu mantık biraz zorlayıcı. Hiçkimse işten sonra çocuğunuzu araba koltuğuna oturtmak için onunla güreşmenin, bir aile kaçamağı ya da güneşli bir cumartesi sabahı bisiklet sürmekten daha iyi olduğunu iddia edemez.
Fakat problem şu: Zamanı “kaliteli zaman” ve “kaliteli olmayan” zaman olarak sınıflandıramayız. Ve bu kaliteli zamanların ne zaman ortaya çıkacağına önceden karar veremeyiz. Kaliteli zaman kavramı, bizim “kaliteli” ya da “unutulmaz” zaman anlayışımızın çocuğumuzunki ile aynı olduğunu varsayar. Geçenlerde oğlum tarafından yastığının düzgün olmadığı gerekçesiyle uyandırıldım. Bu nedenle çocukların şeyleri, olayları bizim algıladığımız gibi algılamadıklarını söylemenin adil olduğunu düşünüyorum. Bir başka deyişle, yanlış renkte bir kaskla bisiklete binmek tüm o yanlış nedenle unutulmaz hale gelebilir.

Çocuklarımla kaliteli zaman geçirmiyorum çünkü öyle bir şey yok. Sadece zaman var. Ve özel anlar, sadece birlikte zaman geçirerek ortaya çıkıyor doğal bir şekilde. Belki kaliteli zaman kavramı bazıları için yararlı olabilir. Sahip olduğumuz zamanı iyi değerlendirmek, telefonlarımızı kapatmak ve anda olmak için hatırlatma görevi yapabilir. Ama kaliteli zamana bu kadar vurgu yapmanın tehlikeli olduğunu düşünüyorum. Bir çocuğun günden güne büyüdüğü, geliştiği günlük rutininden ziyade anılara daha fazla değer veriyor. (Çocuklarımızla) Az vakit geçirdiğimiz için kendimizi daha iyi hissetmemizi sağlıyor çünkü bazı aktiviteleri “kaliteli olmayan” zaman olarak görmezden gelmemize izin veriyor. Hepsinden kötüsü de ailenizle geçirdiğiniz zamanlarda baskıyı artıran beklentilere yol açıyor. Bir kenara koyduğunuz “kaliteli zaman” kötü gittiğinde inanılmaz bir hayal kırıklığı ve başarısızlık hissi olabilir. Kaliteli zamanın görünmeyen bazı standartlarından vazgeçmek zamanı hem aile hem de çocuk için daha keyifli hale getirmeye yardımcı olabilir.

Sıkça iş seyahatine çıkan bir çalışan anneyin ve her burnu ben silemiyorum, her bezi ben değişteremiyorum. Fakat çocuklarımla birlikte olduğumda onlar için hatıralar yaratmak hakkında kafa yormamaya çalışıyorum; bağ kurmaya odaklanıyorum. Kaliteli zaman geçirme hakkında düşünmemeye çalışıyorum. Basitçe zaman geçirmeyi düşünüyorum –iyi ya da kötü ne gelirse. Günün sonunda herkes çocuğunuzla unutulmaz hatıralar yaratabilir. Ebeveynler olarak bizim yapabileceğimiz ise çocuklarımızla benzersiz bağlar kurmak ve geliştirmek. Bu bağlar çocukların kendilerini güvende, önemli ve sevildiğini bilir hissetmesini sağlıyor. Ve birçok çocukluk anısı geride kalırken çocukların büyürken yanlarında taşıyacağı bu bağlanma hissidir.

Kathleen Bellenumeur
Warton Okulu Müdürü

Kaynak:
https://www.linkedin.com/pulse/why-i-refuse-spend-quality-time-my-kids-kathleen-bellehumeur

HEMEN DÜŞÜNCELERİNİ PAYLAŞ!

Please enter your comment!
Please enter your name here

three × two =